Kent u een iemand die een extraatje verdient met de mooie hoofdmode van MediMundo?
Het mag voor iedereen zijn, uw vrouw, kind, vriendin of gewoon voor uzelf, laat het ons weten.

Schrijf uw verhaal naar ons waarom u dat vind en ontvang gratis een MediMundo Mutsje.
De laatste dag van de maand wordt door MediMundo beoordeelt welke inzending er voor in aanmerking komt.

Ook in de maand september gaan wij iemand verrassen, schrijf uw verhaal naar MediMundo en wie weet komt u ervoor in aanmerking.

Hieronder kunt u lezen wie MediMundo een extraatje heeft gestuurd!

Hallo MediMundo,

Ik zag op uw site dat jullie gratis hoofddoekjes weg geven aan iemand die het echt verdient.
Ik weet iemand waar jullie echt niet omheen kunnen.

Mijn dochtertje Alice word aankomende vrijdag 2 ½ jaar oud. 24 januari 2010 is bij haar Leukemie geconstateerd. Ze is al druk aan het kuren, en ze is super dapper. Door de kuren kan ze alleen haar armen nog gebruiken.
Ze kan verder niets meer, niet lopen, staan of zelf niet draaien in bed. Ze accepteert het allemaal maar. Door het kuren is het nu zo ver dat haar haar steeds dunner word, en de kale plekken nu beginnen te komen.
Dus ik hoop echt dat jullie ons meisje een hoofddoekje willen aanbieden.

Ik hoop wat van jullie te horen.

Vriendelijke groet,

Grietje Ekkelenkamp

--------------------------------------------
--------------------------------------------

Goedemiddag,

In het jaar 2000 hebben mijn zus en ik ons laten testen op het BRCA 1.
Gelukkig hadden wij het foute gen niet.
Er werd wel bij verteld dat je het toch altijd kunt krijgen.
Aangezien ik al een keer een borst besparende operatie gehad had bleef ik onder controle.

In 2009 is bij mijn beste vriendin borstkanker geconstateerd.
Verschrikkelijk! Zomaar ineens ben je ziek.
Ik leefde ontzettend met haar mee.
Ik ben een keer met haar mee geweest naar een bestraling.
Dat maakte veel indruk op me.
Ik dacht: daar had ik ook kunnen liggen!

In november 2009 was de jaarlijkse controle weer.
En wat denk je: ook niet goed, borstkanker!!

Ik volg nu hetzelfde traject als mijn vriendin.
Zo bizar dat je ook ziek bent terwijl je met je vriendin naar een bestraling gaat.
Nu hebben we veel steun aan elkaar.
Daarom vind ik dat wij samen een "mutsje" verdienen.

Met vriendelijke groet,

Susan Driessen

--------------------------------------------
--------------------------------------------

Ik ben Marion en mijn kleinste nichtje van 4 wil ik graag in het zonnetje zetten.

Ze heet Fenne en is een 4-jarig meisje met het Syndroom van Down.
Toen ze 4 werd mocht ze naar de “echte” basisschool, we zijn dan ook super trots op haar.
Op 22 februari j.l. werd bij Fenne, acute lymfatische leukemie vastgesteld.

De wereld werd donker die dag.
Sinds is Fenne onder behandeling in het Wilhelmina Kinderziekenhuis en is ze net klaar met het 2e blok chemo en haar haartjes zijn begonnen met uitvallen.
Dit tot groot verdriet van haar zusje Mara van 7 jaar.

Daarom gun ik Fenne, maar ook haar ouders en zusje Mara zo’n schattig mutsje van MediMundo, om de pijn wat te verzachten en het ook voor Mara wat minder confronterend te maken, in plaats van dat kale bolletje.

Groetjes Marion

Wij wensen Fenne en haar ouders en zusje veel gezondheid toe en dat het allemaal goed gaat komen!

--------------------------------------------
--------------------------------------------

Geachte dames / heren,

Graag wil ik mijn moeder een gratis mutsje laten sturen. Ook zou het fijn zijn als jullie mijn schoonzusje een gratis mutsje kunnen sturen. Ik zal u vertellen waarom:

Vorig jaar april werd bij mezelf borstkanker geconstateerd. Operatie, bestraling en chemo hebben er toe geleid dat ik nu aan het herstellen ben, wat jammer genoeg langer duurt dan ik had gedacht. Ongeveer een maand nadat ik mijn laatste chemo had gehad, kregen we het slechte nieuws dat bij mijn schoonzusje de tumor in de lymfen van haar buik weer was gegroeid.
Na 8 chemokuren in 2008, nadat zij eind 2007 haar man had verloren, heeft ze een jaar later weer de moeilijke strijd aan te gaan tegen haar kanker. Wederom zijn intussen de haren uitgevallen. Nu ik het zelf ook heb meegemaakt, weet ik wat het voor haar moet zijn om dit zelfs een tweede keer mee te moeten maken. Ze strijdt dapper en heeft nu nog twee chemokuren te gaan en de prognose is voorzichtig positief. Eind januari kwam vervolgens mijn moeder in het ziekenhuis terecht en bij haar werd eierstokkanker geconstateerd. Na de 1e chemokuur zijn haar prachtige haren (ze had met haar 81 jaar nog een prachtige bos lang haar, wat elke dag keurig werd opgestoken) al vrij snel uitgevallen en hier heeft ze erg veel verdriet van gehad. Nu heeft ze inmiddels 3 chemokuren achter de rug en staat haar half april een zeer zware buikoperatie te wachten. Daarna volgen er nog 3 chemokuren.
U zult begrijpen dat ik deze twee mensen die me dierbaar zijn graag een medimundo mutsje gun. Hopelijk bent u het met me eens. Ik hoor graag van u.

Met vriendelijke groet

Francien van Berlicum

-------------------------------------------
-------------------------------------------

Geachte MediMundo,

Graag wil ik u mijn verhaal vertellen om in aanmerking te komen voor een gratis mutsje.

Mijn leven is nooit makkelijk geweest. Ik ben nu 39 jaar, en heb al veel op mijn bordje gehad... In mijn jeugd heb ik veel ellende meegemaakt, maar toen ik op mijn 24e mijn vorige partner ontmoette, leek alles toch nog goed te komen. Totdat... hij ziek werd: darmkanker. Ik heb 2,5 jaar heel intensief voor hem gezorgd, ook al betekende dat dat ik mijn leuke baan daarvoor moest opzeggen - ik had alles ervoor over om samen te knokken. Helaas hebben we zijn strijd verloren; in 2003 is hij overleden.

Toen ik er na een tijd weer aan toe was om te gaan werken, werd ik zelf 'gevloerd': plotselinge heftige epilepsie-aanvallen, waardoor ik mijn net gestarte baan ook weer op moest geven. In de periode daarna ben ik in therapie gegaan om alles te verwerken, en halverwege dat jaar was het wéér raak: een beroerte. Terwijl ik nog zo jong ben... Na een lange periode van revalidatie ging het de goede kant op met mij, het einde van de therapie kwam in zicht en ik had inmiddels een hele lieve nieuwe vriend gekregen. Maar toen, drie weken geleden, sloeg het noodlot opnieuw toe: diagnose borstkanker! Volgende week wordt mijn borst geamputeerd en daarna volgen bestraling en chemo.

Wonderlijk genoeg ben ik ondanks al deze tegenslagen niet verbitterd of fatalistisch geworden; ik neem alles nog steeds hoe het zich aandient, net alsof ik een soort resistentie heb opgebouwd tegen tegenslagen en daardoor meer kan verdragen dan iemand die nog nooit een tegenslag in zijn leven heeft gehad. Om deze levenshouding vind ik eigenlijk wel dat ik in aanmerking kom voor een cadeutje - zo'n mutsje dat u weggeeft. :)

Met dank voor het lezen van mijn verhaal, vriendelijke groet,

Irene van Tol

-------------------------------------------
-------------------------------------------

Geachte mevrouw,

Mijn moeder heeft het de laatste 14 jaar niet makkelijk gehad.
Verschillende tegenslagen maar ondanks alles altijd positief.
Nooit klagen, maar dragen! Zichzelf wegcijferend....!
Altijd het beste ervan maken en genieten van kleine dingen.
Geïntereseerd in de omgeving en meelevend!

Op 67 jarige leeftijd werd ze getroffen door een herseninfarct.
Er volgenden maanden van revalidatie in het verpleeghuis.
Vrij snel kwam suikerziekte om de hoek kijken
In 2001 hartklachten, waarvoor een stan geplaats moest worden.

Bij een val rond 2005 brak ze haar pols. Dit was extra zwaar omdat moeder al deels verlamd was.
Enkele jaren later in 2008 brak ze wederom door een val, haar heup en schaambeen,
waardoor er weer maanden van revalidatie in een verpleeghuis volgden

Vanaf dat moment werd haar partner en mantelzorger, geestelijk en lichamelijk minder.
Hij kon niet meer datgene doen wat hij altijd voor m'n moeder gedaan had.
Om niet te klagen, pakte m'n moeder die taakjes, zo goed en kwaad het ging, zelf weer op.

Vader is kort geleden overleden, nu nog geen maand later
is nu moeder in het ziekenhuis opgenomen, met een kwaardaardige ziekte.
Tijd voor het verwerken van het verlies, is er niet of nauwelijks.
Eind deze week of volgende week gaat de chemokuur starten.
Indien de behandeling aanslaat, komt er een zware operatie, waarop nog 3 behandelingen volgen.
Ondanks alles, blijft ze knokken en gaat ervoor!
En wij met haar. We gunnen haar na deze behandeling nog een fijne tijd met ons samen.

Om haar een hart onder de riem te steken, zou ik dit een fijne verrassing voor haar vinden.
Waar ze vooral in de komende tijd veel plezier aan kan beleven.

Janny

------------------------------------
------------------------------------